Jong Talent: Leda Devoldere

Dat Leda Devoldere (°1993) haar middelbare schooltijd doorbracht in de richting vrije beeldende kunsten aan de Gentse Sint-Lucas Kunsthumaniora, vormt nog steeds de basis van haar werk. Zo vertrok ze voor haar eerste collectie Lines van een reeks collages en tekeningen, waarin ze speelde met de verschillen tussen twee en drie dimensies. “In eerste instantie was Lines vooral een zoektocht naar kleurcombinaties. Om beter te zien hoe bepaalde kleuren en vlakken zich tegenover elkaar verhouden, heb ik stalen laten maken. Daaruit is geleidelijk aan deze collectie objecten voortgevloeid”, vertelt Devoldere.

“Die manier van werken wil ik in de toekomst doortrekken. Ik hou van de vrijheid die de autonome kunst me biedt, maar tegelijk vind ik het bijzonder dat ik die artistieke creaties via textiel kan omzetten in tastbare en bruikbare objecten. Net daarom heb ik er ook voor gekozen om textiel te studeren aan het Gentse KASK. Nu ik de verschillende technieken onder de knie heb, kan ik in alle vrijheid creëren. Daarnaast hou ik van de beweeglijkheid van textiel en de manier waarop het in relatie staat met de ruimte of een interieur. Zo kan hetzelfde stuk aan een museummuur een schilderij lijken, terwijl het op de vloer van een appartement gewoon een tapijt is. Tegelijk laat textiel je toe om persoonlijkheid toe te voegen aan je interieur en de stijfheid van de andere meubels te doorbreken. Lines staat voor mij synoniem met speelsheid en onschuld. Ik wil de naïeve kinderwereld, die wegebt als we volwassen worden, terug oproepen. Daarom gebruik ik veel eenvoudige grafische patronen en felle kleuren, waaronder mijn persoonlijke favorieten blauw en rood. Die zijn geïnspireerd door een foto die ik als kind nam van de avondlucht met een net aangestoken lantaarnpaal ervoor.

Hoewel de tapijten en dekens respectievelijk industrieel getuft en gebreid worden, maak ik de kussens bewust zelf met de hand. Dat laat me toe om heel spontaan verschillende garens te selecteren en te bepalen wanneer ik van kleur wissel op mijn handbreimachine. Dat vind ik een uiterst fijn gevoel. Het lijkt net schilderen, én het zorgt ervoor dat elk stuk net dat ietsje anders is.” ledadevoldere.com

Nog geen abonnee?

Ben je geïnspireerd geraakt door dit artikel en wil je graag een abonnement nemen? Dat kan hier!

Tekst: Elien Haentjens. Foto’s: Kaatje Verschoren en Alexander Popelier. Bron: Feeling Wonen 10/2019.